BENDE VARIM DEMEKTİR YAŞAMAK

SEN GİTTİN YA

2010-09-19T17:20:00.001+03:00

Gule gule o zaman :(

Bir bebeğim var içimde

2010-09-15T22:51:00.002+03:00

Ben seni hiç beklemiyordum ki, hatta senin kulağından tutupta getirmeyi bile aklıma koymuştum, hiç beklemediğim bir zamanda ben burdayım dedin, bugün... sevinsem mi üzülsem mi bilemedim çünkü doktor amcan kalmak için pekde niyetli olmadığını söylüyor... seni rahatsız etmemeliymişim senin rahat etmen için benim yatmam gerekiyormuş... yatıyorum bugünden beri ve bu bir süre daha böyle devam edecek... seninle ilgili çok planlarım var benim biliyor musun. Hatta geçen gün babanla bile tartıştım bu konuda o seni koleje gönderecekmiş ben izin vermiyorum zorluklarla tanış istiyorum ama bu kadar erken tanışmanı istemezdim bebeğim emin ol... Bugün baban çok heyecanlandı yerinde duramıyordu hiç çok güldürdü beni. kutlamak için içecekmiş, aslında hiç sevmez içmeyi nasıl kutlayacaksa artık:) bende birşey demedim:) Aslında bugünden beri ağlamak geliyor içimden ama sen üzülme diye ağlamıyorum... şimdi biraz duygulandım ama sen üzülme yinede, sanırım yatmaktan sıkıldım... Doktor amca yine seni görmek istedi iki gün sonra eğer hala bizimle kalmaya kararlıysan diye soracakmış sana... gitme olur mu biz babanla seni çok ama çok istiyoruz...

0cean artık evli

2009-10-31T01:57:00.003+02:00

Merhaba herkese

Beni nekadar merak ettiğinizi tahmin edebiliyorum yada artık yazmaktan vazgeçti herhalde diyip beni silenleriniz bile olabilir amaa vazgeçmediiimmmm buradayım tekrar. Hoş bir sonra ki yazım ne zaman olur bilemiyorum ama hala blog şifremi hatırlayabiliyorum mesala:)) önceki yazılarımı okudumda gerçekten evlilik hazırlıklarını beni oldukça bunaltmış. Hatta düğünüme 1 ay kala astım krizi ve yanında da mide kanaması geçirmem stresimin ne denli yüksek olduğunu anlatmaya yeter herhalde. He noldu o kadar stres yaptımda hiçbirşey olmadı:)) aslında oldu herşey planladığım gibi oldu (midemi kaybetmek pahasına bile olsa:)) ev yerleştirilmesi istanbul düğününün atlatılması marmaris düğünü derken evlendiğim bir yıl oldu bile... He başım göğe erdimi evlendimde bence ermedi:))) ama olsun başım bağlandı işte:)) Bir yılda neler neler oldu kayıplar oldu üzüldük ailemize yeni katılanlar oldu sevindik. İlk boncuk gözlüm gitti anneannem bedeni bizimle olsada bizimle değildi aslında artık hiçbirimizi tanımaz hale gelmişti. bütün torunlarını yanına topladıktan sonra dünyasını değiştirdi. Nurlar içinde uyusun. Tam boncuk gözlüm kurtuldu kavuştu çavuşuna derken bu sefer gözümün nuru teyzem rahatsızlandı. Kendisinin deyimiyle o azraille yüzgöz olmuştu ve yine aramıza dönecekti ama beyni bu sefer izin vermedi aramıza dönmesine ve bu seferki savaşı kazanamamıştı oda bizi gökyüzünden seyretemeyi seçti. Özledim hemde çok özledim telefon numarasını hala silemedim telefonumdan hala gülümsemesi gözümün önünde hep rüyamda ama o çok özlediği babası ve annesi ile beraber. Kazandıklarımız oldu minik kaplumbağamız doğdu abimin oğluşu:) hani abimle bütün kavgalarımız vardı ya artık hiçbiri yok. kaplumbağamı kucağıma aldığım zaman herşey bitiyor. 15 yaşımdayken abimin bebeğini bu kadar seveceğimi düşünmezdim hatta sorsalar alsın oğlunuda karısınıda gözüme gözükmesin derdim. ama şimdi onun büyüdüğüne şahitlik edemeyeceğim için üzülüyorum. abim söz verdi tatillerde benimle birlikte olacak kaplumbağam:)) 1 yıl marmariste hiçde kolay geçmedi... herkapıdan koca çıkıyor alışık değilim 1.5 ay içinde onu evden kovdum :)) akşam 6 dan önce seni evde görmek istemiyorum dedim kendimde bir kursa yazıldım ki her yeni evlenen hanımların yazıldığı malum kurslar (ahşap boyama:))) haftanın üç gününü doldurabildim diğer günler de de ev işleri biliyorsunuz annem bana bu konuda staj yaptırmıştı:)) dantelerimi yıkadım ütüledim:)) yemekler yaptım tuzlu tuzlu :)) kekler yaptım yanık yanık:)) ama koca hepsini beğendi... Midesi ne zaman iflas edecek çok merak ediyorum yada ben yemek yapmayı öğrenicem başka çaresi yok:)

Mayonez seni çok seviyorum hiç unutma tamam mı...

sevgilerimle

EVCİLİK OYUNU

2008-10-16T01:50:00.002+02:00

yok kardeşim bi daha evlenmek mi yoookkk. Şu nikahı bi basayım gözüm gibi bakıcam kocama bu bünye bir evlilik hazırlığını daha kaldıramaz:))))) anneme bunu söyledimde bir sürü azar işittim:)))

Allahım ne zor işmiş bunlar, en ince ayrıntısına kadar alışveriş yap, herşeyi beğenme beğendiğini alama arkana baka baka geri dön. Annen bi taraftan çekiştirir nişanlın bi taraftan çekiştirir. Anne sorar şu su takımı nasıl nişanlı sorar ne renk boya kullanıcaz. Yeteeeerrrrrrr diye bağırası geliyor insanın bi yerden sonra. Yok kardeşim yok bi daha evlenmek falan yok:)) nikaha sayılı günler kalmışken çıldırma noktasına gelmiş bir ocean karşınızda. 800 km uzaklara gittiğine mi yansın canı olan istanbulu ailesini arkadaşlarını bıraktığına mı yansın. Biriciği ile evleneceğine mi sevinsin garip garip duygular. bi tarafa bakarken ağlıyorum iki dakika sonra gülmeye başlıyorum antidepresan mı başlasam diye düşünmüyor değilim hani yoksa bu gidiş pek hayra alamet değil. Herşey toparlandı annem teyzem beni paketlediler kitaplarını topla diyor annem ama hiç elim gitmiyor kitaplarıma doğru. Sandık çeyizim diye kitaplarımı verecekti bana öyle derdi ben kitap aldıkça:)) hakkat verecek galiba sandığa yerleştirip. Al oğlum (oğlum demez genelde o çocuk diye hitap eder ama neyse :)) bunlar sevgili karının bunca yıldır okudukları bir tane bile dantel yapmadı bu ocean denen zat :))) Kabus gibiydi annemin elime dantel ipliğini tutuşturup bu yaz bir oda takımı örülecek ocean hanım. tamam anne de ben bir parçasını örsem sonra fotokopi çekip kullansam eskiyince atsam olmamı beyaaaa :))) annem hala söyler evini fotokopi dantellerle örtecek bu diye. Ne var yani o dantelleri yıka ütüle kolay işmi ne olur kullanmasak bence süper olur ama gelde zümrüt göze anlat onu. Hadi anne yapmış bir sürü şey kayınvalideye ne oluyor onu anlamıyorum o da yapmış bir sürü dantel. bir de yok benimkini kullanmadın kavgası olursa bak sen o zaman işe:)))

Alışverişler tamamlandı çeyizler paketlendi, sandık hazırlandı, sandığın tepesine bi ufaklık yerleştirildi:))) şimdi sıra geldi davetiyeleri dağıtmaya. Yarın başlıyorum istanbulu karış karış gezmeye önüme çıkana bir tekme diye diye gezicem çünkü harbi haylazlık yapmaya ihtiyacım var bide avazım çıktığı kadar zırlamaya ihtiyacım var :(( Hadi görüşürüz belki düğünden sonra...

BEN GELDİM

2008-07-22T23:58:00.002+03:00

Biraz daha beklesem neredeyse bir ssene olacakmış vallahi blog da birşey yazmayalı. o kadar çok şey oldu ki nereden başlayacağımı bilmiyorum. aylara bölüp mü yazsam acaba:)) beni merak eden arkadaşlarım hala yaşıyorum herşey çok güzel en az benim kadar güzeller yani :)))annem gayet iyi maşallah geçen sene bu zamanlar annemin yaraları ile uğraştığımdan hiçbirşeye vaktim olmuyordu son tedavileri çok zor geçti ama şimdi çok iyi saçları bile uzadı:) kıvırcık olur diye bekliyorduk ama yine dümdüz saçları şimdilik tek üzüntümüz bu:) anne iyi olduktan sonra doktor ile vurduk kendimizi singapur senin tayland benim gezdik 10 gün paranın dibine vurup geldik:))) en kısa zamanda resimleri ve yorumlarımı da anlatacağım:) yazacak çok şey varda sırayla şimdi özet geçiyorum:) tatilden geldim işe girdim aman allahım o nasıl bir iş tuvalete gitmeye zaman bulabilene aşkolsun yani:) stres insanın boyunu aşıyor... neyse ki bu ay sonu ayrılıyorum... ama neden ayrılıyorum bi sorun bakalım:) hadi sorrun sorun :)
Nişanlandım da memleket değiştiriyorum:) istemeye istemeye de olsa işimden ayrılıyorum çünkü sevgili nişanlı gelemiyor buralara :( neyse kasım gibi sanırım bekarlığa veda edeceğim.
başlıkları okudunuz haberler bir sonraki yazılarda:)) görüşmek üzere özlemişim yahu yazmayı...

ANNE VE OCEAN YOLLARIN FATİHİ :)))

2007-07-26T00:07:00.000+03:00

Eveetttt ocean iyi günler diler aslında gece o zaman iyigeceler dileyeyim:)) anne ve ben mayıs ayından beri hergün hastane yollarında yolların fatihi ünvanını almış bulunuyoruz:)) biliyorsunuz tedavimiz bitti diye müjdeli haberi vetmiştim ama maalesef dertler bitmemiş. annemin tedavi sonrası yaraları oluştuğu için şimdide yaraları iyileştirebilmek için çaba gösteriyoruz. iki haftadır hergün iki ayrı doktora gidiyoruz biri hipnoz doktorumuz ağrılarını kontrol altına alabilmek için ikincisi bizim doktor abla ( kendisi devamlı nöbette olduğundan steril pansumanımızı o gün olduğu hastaneye giderek yaptırıyoruz) neyse efendim kötü şeyleri yazarak can sıkmak istemiyorum annede bende bu seyahatleri eğlenceli hale getirmeye gayret gösteriyoruz :))) yol maceraları ile tabiki :)))

Sağolsun canım annem ben direksiyondayken hiç susmaz gittiğim yolu ve şeridi hiç beğenmez devamlı konuşur:))neyse geçen gün anneciğimle iki saatlik karşıya geçme maceramızda can sıkıntısından etraftaki arabaları inceledik içindekiler hakkında senaryolar yazdık. kavga ettik küstük:)))

- anne baksana bu arabanın içinde ki tam bir ayı

- hiiii adamın yüzüne baka baka ayı dedin inerse arabadan görürsün ( nitekim böyle birşey başıma gelmişti adam anlamış küfür ettiğimi peşimden koşmuştu levye ile ocean aynen topuk :)))

- nerden duyacak be anne

- dudak okur ( annem hafiye )

- kaçarız anne

- bu trafikte nereye :)))

- ocean sol şeride geç

- olmaz anne orada gidemeyiz biz

- baksana orası daha hızlı

- anne oradan geçersek köprü bitiminde tam sağa geçmemiz lazım izin yok orayı kullanamayız

- e ne var geçersin ( geçeceğim şerit sayısı sanırım 8 di)

arabayı havalandırıp geçirsem anca mümkün yani:)))

- ocean aşağı yoldan git

- ben orayı bilmiyorum anne

- aşşağıdan gitsene dedim baban hep orayı kullanıyor

- anne ben o yolu bilmiyorum susarmısın lütfeeennnn

- ocean bu yola girme baban bu yola hiç girmedi

biz yol ortasında o yol mu bu yol mu kavgası yaparken işittiğimiz korna sesleri.

anneeeee bi sus allahaşkına yaaa kaza yapıcaz

- tamam sustum ( iki dakika sonra )

- ben bu yolu bilmiyorum ocean

annemi gezdirip taksimetreyi çok yazdırma fikrindeydim ama çaktı maalesef...:))))) bir dahaki sefere inşallah :)))

kalın sağlıcakla

Mayoneze not : allah sanada banada klimalı bir araba versin inşallah en kısa zamanda:)

BÜYÜK GÜN

2007-07-16T01:55:00.000+03:00

14 Ekim de başladığımız arkadaşlığımız evliliğe doğru tam gaz ilerliyor. Bu hafta sonuda ilk adımı atarak o kadar yoldan günü birliğine sevgili getirtildi ailemle tanışmak için:)) Bu hafta sonu önemli bir misafir ağırladık yani olayları bir bir anlatıcam:))

Cumartesi sabahı 9 da havaalanından aldım ve bütün günümüz koşturma ile geçti. sadece 12 saatimiz vardı ve ne yapacağımız şaşırmış halde hiç program bile yapamadık. Halbuki günler öncesinden ne programlar yapmıştık. Dakikası dakikasına ayarlamıştık herşeyi:)) ama 12 saat işte hemen geçip bitiyor. Neyse, sabah 9 da aldım kendilerini güzel bir yere kahvaltıya gittik canım sevgilim bütün gece hiç uyumamış gün büyük gün uçakta erken saatte olunca kaçırıcam korkusu ile uyuyamamış:) Günlerdir ne giyeceğini soruyordu sonunda karar verebilmiş :) keten açık renk pantolon ve çok güzel pembe beyaz krem karışık kareli bir gömlek:) gelmeden önce pembe gömlek giyicem sarı da pantolon diyip epey korkutmuştu beni :)) epey afilliydi yani ama akşamki düşeceği durumdan habersizdi garibim:)) güzel denize nasır bir kahvaltıdan sonra düştük yollara. Ünv. arkadaşı ile buluşma onu dinleme diğer ünv.arkadaşının nikahı derken günü bitirdik. Akşamki yemeğin heyecanı ikimizi de susturmuştu:) birlikte eve gitmemiz uygun düşmez diye kendisine bizim evi tarif ederek gelmesi gereken saati söyledim ve bıraktım istanbul sokaklarına:) Evde ben yemeklerin hazır olduğunu düşünürken ( önceki gün annem yardımcı çağıracağını söylemişti ama yardımcıya sadece ütüler yaprılımış) hiçbirşeyin haır olmadığını gördüm. Allahtan babam mutfak işlerinden anlar birlikte giridik mutfağa:)) babam biryerden fırına yemek koyuyor bir yandan sakın bunları damada anlatayım deme. Salata yapıyor " ocean bunları damada deme tamam mı diye tembihliyor :)) ocean salata yaptım ocean karpuzda keseyim ocean ne zaman hazırlayalım sofrayı ocean ne zaman gel dedin çocuğa ocean arada biraz geciksin baba ne kadar geciksin ne bileyim 15 dk a geç gelsin tam saatinde damlar şimdi o :)) sanki tanıyor önceden babam:)) yemekler pişti masa çatalı bışaçı kaşığı ile tam olarak hazırlandı ama damat yok ortada :)) annemde camın önünde dışarıdan gelenleri seyrediyor:)) ocean bumu ( gözterdği uzun saçlı bir hipi ) yok anneeee yaaa :))) biraz zaman geçiyor ocean bumu :)) ( gösterdiği başka bir hipi) anne benim tipim öyle mi öyle biri ile geleyim allahaşkına muhabbetlerinden sonra babam kayboldu çocuk ara diyor :))) evet damat kaybolmuş:)) neyse telefon ile tekrar yol tarifinden sonra abimle kapıda karşılaşıyorlar :) bir elinde çiçek bir elinde tatlı öpsem mi boynuna mı sarılsam edası ile abimle görüşüyor:)) hemen koştum açtım kapıyı :)) olaylar komik annem komik babam ondan komik bizi hiç sormayın :)) Damat adayı oturduğu gibi babam başladı konuşmaya, evde adaydan başka herkes gülümsüyor :)) babam soruları sıralıyor:) nasılsın iyimisin ne zaman geldin evi kolay buldun mu falan derken hadi yemeğe dediler . Yemek de karşılıklı oturduk kafasını kaldırıp gözümün içine bile bakmadı baksa çatalı işaret edecektim :)) bütün yemeği kaşıkla yedi çünkü:)) elindekinin ne olduğunun bile farkında değildi canım benim:)) yemekte sorgu sual devam etti tabii ilk geldiği saate göre daha rahat görünüyordu... yemekten sonra tekrar salona geçildi bu sefer sorgu sırasını abim almıştı:)abim gülmemek için kendisini zor tutmuş çünkü sevgili oturduğu yerde bi yaslanıp bi doğruluyormuş:)) bir saat 15 dakikalık sorgunun tamamlanması ile otobüse bırakmak için izin istedim tam ayağa kalktığımız sırada sevgili yanında ki sehpayı devirdi üzerinde ki kahve fincanları ile birlikte :)) abim hala kendini tutuyor gülmemek için :)) ve ufak kaza ile ayrıldık evden :)) arabaya bindiğimiz gibi sevgilinin tepkisi :)))) abide girecek bu çemberin içine o zaman görürüm ben onu :))) abim epey bi sorguladı :))) eve geldikten sonra babam bu gece sarhoş olmak istiyorum küçük ocean tuttu kolundan getirdi işte ne yapıcaz biz şimdi zümrüt göz diye başladı yakınmaya :)) bir yandan da gülerek hiç ümitlenmesinler be ocean ben seni veremem kimselere diye dertleniyor. Canım babacım küçük ocean büyümüş galiba ne dersin:))

ŞÜKÜR BİTİYOR - ANNECİM ARTIK DAHA İYİ

2007-07-03T22:03:00.000+03:00

24 Kasım 2006 tarihinde başladığımız zorlu yolculuğumuzun son günü yarın. Sevgili zümrüt gözlü anneciğimi yakalayan illetin vücudundan atıldığı gün 24 kasım bir daha oluşmasın diye o tarihten beri çeşitli tedavilerden sonra son tedavi günümüz yarın. Yarından sonra bütün tetkiklerimizde temiz çıkarsa inşallah rahat bi nefes alabilicez. Canımız yandı zaman zaman sinirlendik hastanedeki muamelelere, bazen oturduk birlikte ağladık, bazen birbirimize göstermeden ağladık ama her ağlaşmanın sonunda gülecek birşeyler bulduk:) Sana hiç yakıştıramadık bu hastalığı. Babacım yakışmıyor be kızım dedi ama biz hiç yılmadık.Tedavi günlerimizi güle oynaya dohbetle geçirdik. Gülen yüzümüzü hiç soldurmadık. saçlar döküldü babacım o gün saçlarını kazıttı evimizde aylarca iki tane kel oldu:) fotoğraflarını bile çektik birlikte gülmek için:) ama bu kadar mı güzel kafatası olur bi insanın canım, bir tane yarık çizik bile yok:) kilo aldı ama vücut dirençleri hiç düşmedi tedaviye başladığı gün ile bitirdiği gün hiç bir değişiklik yaşamadı... rengi atmış gibi geldi bazen ablayada banada ama birbirimize bile söyleyemedik zümrüt göz duymasın diye dayadık kan yapıcıları. aa zümrüt göz sen yemedin mi yoksa kuru üzümlerini diyerek. Hiç itiraz etmedi canı istemesede yedi. mide bulantılarını aklına getirmemk için " vücudumda telaffuz etmek istemediğim değişiklikler var tabi rica ediyorum sizde sorarak hatırlatmayın bana" dedi :)) bizde gülerek " özür dileriz efendim " dedik ve yine güldük:) ev halkından hapşuranı kapı dışarı ettik bak başının çaresine diye eve hiç misafir kabul etmedik aylarca bizi affedin diyerek ki evimiz hiç bukadar misafirsiz kalmamıştı:) zümrüt gözlümüzü aylarca doya doya öpemedik bizden mikrop bulaşmasın diye. herkestenden sakındık dokunulmaz ilan ettik:) ama iyi de yaptık. sağ salim dışarıdan hiç bir etkilenme olmadan bitirdik illet tedavimizi. yarın son gün inşallah bir dahada yaşamayacağız böyle kötü günler. Hoşgeldin zümrüt gözlüm SENİ ÇOK SEVİYORUM. Mayonezde seni seviyor iyi ol ziyarete gelicek seni dimi mayoneeezzzz :))

ALIŞTIK ARTIK

2007-06-23T01:02:00.000+03:00

En son işten ayrılmanın verdiği bir hırsla aman allahım ne yapıcam diye saldırıyordum etrafa:)) anladım ki ne kadar saldırırsan saldır bi halt olmuyor :))) sevgili arkadaşlarımda sağolsunlar bana iş bulabilmek için gerçekten çok çaba sarfettiler ama olmayınca olmuyor işte. Kısmet dicez tabi annemin planları bitmiyor:)) hergün yeni planlar yapıyor. Eve gelene gidene ooohhh ne güzel valla evde kız gördüm ocean işten ayırldı demese daha iyi anlaşıcaz annemle. Neler yapıyorum bir bir anlatıcam ama ondan önce annemin benim üzerime kurulmuş komple teorilerini paylaşmam lazım:))Önce temizlikler başladı ;

-yaaa bu sene eve badana yapsak diyorum ocean, giriş cümlesi :)

-anne çabuk yapalım yapacaksak ben işe giricem biliyorsun:))

- tamam ben temmuz düşünüyorum o zaman başlarız.

-Anneeee temmuza kadar benim işe başlamam lazıııımmmmm

Ne oldu dersiniz tabiki hala badana işleri başlamadı annemin temmuzu kapatma talebiydi bu. Daha bitmedi.

- Ocean diyorum ki sen evdeyken şu çeyizlerinizi bi döküp gözden geçirelim ne dersin?

-anne evlenmeye karar verdiğimiz zaman nasıl olsa dökücez boşver yaaa.

- aaaa olurmu ne eksik bilelim ona göre hazırlık yapalım ( duyanda bir ay sonra düğün var evde sanır)

-anneeeee 2008 den önce evlenmeyi düşünmüyoruummmm

-yok yok biz bi bakalım

ne oldu dersiniz önce havlular döküldü sonra havlulardaki eksikler çıkarıldı oceanın eline bir dantel ipliği tutuşturuldu bi örnekle birlikte ve örülmeye başlandı bile:))) sonra ne mi olacak. diğerleri dökülecek oradaki eksiklikler belirlenecek çarşıya gidilecek bi sürü şey. bunlar ne için evlenmeyi düşünmeyen ablam gözüne 2008 baharına kestiren ben ve evlenmenin kendisine çok uzak olduğunu düşündüğüm abim için :)))

- yaaa ocean ben diyorum ki bu yardımcı artık gelmesin bize ütüyü birlikte yaparız temizliğide hallederiz.

- anneeeeeeeeee hayııııııııırrrrrrrrrrr

-tamam tamam gelsin birşey demedim:)))))

sizce ne oldu bilin bakalım:)) yardımcı abla işi bıraktı. hala şüpheleniyorum annemden ama kadıncağız memlekete gidicem demişti:)

heee unuttuğum birşey daha var hersabah kahvaltı gezmeleri. heryere gittik, teyzeme annemin çocukluk arkadaşına bidaha teyzeme annemin kuzenine sonra bi daha teyzeme:))))arada da benim bi arkadaşıma gittik kahvaltıya :) şimdi hatırlayamadığım yerlerde var....haftasonları da gezdik ve hala geziyoruz. şimdi ev işi yapmaktan nefret eden ocean dantel bile örüyorrrr patiklerde ördümmmm aaaa onların fotoğraflarını ekleyeyim yarın :) sonra ablamın abimin arabasına araba süsleri bile ördüm hatta olayı abarttım bunları böylle örüp satsam mı acaba diye düşündüm:))) tencere tutacakları ördüümmmm.

Bide şu var "anneeee akşama ne yemek yapalım yaaa" diye sormaya bile başladım. Durum vahim gibi görünüyor dimi anneme benzemeye başladım bileeee :)

Hadi görüşürüz yakında annem ve benim maceralarım devam edecek:)))

Mayonez özledim seni :((

UZUN ZAMAN SONRA

2007-05-15T23:27:00.000+03:00

Epey bi ara vermişim yazmalaeıma. Bu arada çok fazla şey oldu ama bunları uzun uzun yazarsam hem ben sıkılırım hemde siz okumaktan sıkılırsınız. 4 Mayıs tarihinde 3 yılı geçkin bi süredir çalıştığım firmadan ayrıldım... İstifa gerekçesi olarak da tavırlarının benimle daha uzun çalışmak istemediklerinden kaynaklandığını güzel bir dille söyledim. Güzel bir edebi eser ortaya çıkarmışım ki patronlarımın hepsi birden büyük bir tepki gösterdiler:)) karşılık olarak kendilerini savunmaya kalksalarda bütün savlarını çürüttüm:) Yıldırma çabasında bir patronm vardı ama öyle büyük bir ustalıkla yaptı ki bunu diğerlerinin ruhu bile duymadı. Hoş konuşmalarımızda benim ve o patronum arasında geçti zaten. Güzel bi ayrılıştı eğer daha fazla orada kalırsam kendime olan saygımı yitireceğimden korktum ve fevri bir kararla istifa mektubumu hazırladım. Onlarda o kadar heveslilermiş ki haftasına ayrılabileceğimi söylediler:)) Daha öncede yazmıştım üzerime yüklenen ekstra yükleri onların sorumluluğu ağır gelmiiyordu o işi zaten bana 3 sene boyunca yardım adı altında yaptırdılar ama hak aramak istediğimde anlattığım işler iş olmaktan çıktı çok kolay işler olarak algılandı. Neyseki ben bana yakışcak şekilde ayrıldım:)) İlk pazartesi günü erkenden kalkıp işe gitmeyecek olmamın bir sıkıntısı vardı içimde ne garip bi duygu çalışmıyor olmak 11 senedir okadar çok alışmışımki çalışmaya insan boşlukta hissediyor kendini hatta mutsuzum oldukça mutsuz hemde. Herkes biraz ara ver dinlen diiyor ama pek dinlenme taraftarı olamıyorum maalesef:(( deli gibi iş arıyorum her yere cv gönderiyorum ama tenezzül edilipp cv lerim okunmuyor bile. Sudan çıkmış balık gibiyim MUTSUZUM:((

YİNE SOBELENMİŞİMDE HABERİM YOK

2007-04-24T21:31:00.000+02:00

Sobelendiğimden haberim bile yoktu blogları gezerken farkettim:) geç kalınmış bir cevap olacak ama özür diliyorum özür diliyorum özür diliyorum :))şimdi andy kardeşten kopya çekerek hazırlayalım. kurunanede sobelemişti beni ama anlamamışım ben ne olduğunu tek birşeye cevap vermiştim:) neyse öğrenicem yavaş yavaş:)

1-1 BUGÜNE KADAR YAŞADIĞINIZ 3 ŞEHİR:

İstanbul : Burada doğdum büyüdüm okudum herşeyim İstanbul ve ayrılık o kadar çok canımı acıtıyor ki. Kısa süreli ayrılıklarda rüyalarıma girecek kadar çok seviyorum istanbulu.
Londra : iki yıllık dil eğitimi, ama her memleketim insanı gibi türk arkadaşlarımı buldum ve inanılmaz güzel zamanlarım oldu. Arkadaşlıklarım hala devam ediyor.

Maalesef üçübcü şehir yazamıyorum çünkü başka yok :)

1-2 TATİL İÇİN GİTTİĞİNİZ VE ÖNERECEĞİNİZ 3 ŞEHİR

Antalaya - Kaş : İnsanları mükemmel denizi okadar güzel değil kayalıklardan girmek zorundasınız ama yinede çok güzel.
Safranbolu : İlk defa geçtiğimiz ramazan bayramında gittim. Evlerine bayıldım bi an orada yaşayabileceğimi düşünmüştüm ama istanbul duyarsa üzülür diye o düşüncemden de hemen vazgeçtim:)
valla başka önerebileceğim pek biryer yok. Şimdi düşünüyorumda ben geziyorum sdanıyordum demek ki meğer pek de biryere gitmemişim. Neyse daha geç değil gideriz.

1-3 YAŞAMAK İSTEDİĞİNİZ VEYA GÖRMEK İSTEDİĞİNİZ 3 ŞEHİR:

İstanbul - İstanbul - İstanbul

2-1 ŞU ANDAKİ MESLEĞİNİZ:

Uluslar Arası Taşımacılık

2-2 YENİDEN DÜNYAYA GELSENİZ HANGİ MESLEĞİ SEÇERSİNİZ:

Veteriner olmak isterim. Lisedeyken veteriner olucam diye tutturmuştum da evdeki herkes karşı çıkmıştı. O zaman demiştim kendi evim olsun hayvanat bahçesine çevirmesem ocean değilim diye:) hatta annem tutturmuştu evlendirme memuru olayım diye allahım ya annem ne alakası var evlendirme memuru ile benim.Evlendirme memuru ocean :) mayonez okuyorsan bunları epey bi dalga geçilecek malzeme sana :)))))

2-3 KESİNLİKLE YAPMAM DEDİĞİN MESLEK:

Öğretmen olamazdım olamadımda zaten :) çocuklar insanı erkenden toprağa gömer alimallah. iki aylık öğretmenlik deneyimimde anladım ve hemen istiifa ettim :)) kabus gibiydi yaaa..

3-1 YAŞAM FELSEFENİZİ OLUŞTURAN SÖZLERDEN BİRİ:

sen daima mutluluğu yakalamaya çalış , hüzün nasıl olsa gelip seni bulur.

3-2 ÇOK SEVDİĞİNİZ BİR KİTAPTAN ALINAN PARAGRAF VEYA BÖLÜM:

YAŞAM NEDİR? geceleyin bir ateş böceğinin saçtığı ışıktı. Kışın bufalonun soluğudur. Otların arasında koşan ve günbatımında kaybolan gölgeciktir.

Yeryüzüne dokun / T.C.Mcluhan

3-3 SEVDİĞİNİZ ŞİİRDEN BİR PARÇA:

Ve gönül tanrısına derki : Pervam yok verdiğin elemden her mihnet kabulüm yeterki gün eksilmesin penceremden...

Şimdi üç tanede yemek tarifi vericez anlaşılan :) tam adamı diyebilirim :) ben yemek yapmam ama yapılanı çokda güzel yerim hani :))

1- Kereviz salatası : üç - dört tane kerevizi iyice yıkadıktan sonra soyun sonra rendenin ince olan tarafı ile rendeleyn epey zor olduğunu biliyorum ama annem kızıyor kalın tarafı le rendelediğimde rondodan falanda geçirmeye kalkmayın valla onada kızıyor. Sonra içine eşit mitarda mayonez ve yoğurt ekleyin ( bu mayonez bizim blogdaki mayonez diil lütfen karıştırmayın:)) sonra bol miktarda sarımsak ( sarmısakda olabilir bilemiyorum ) ve minik minik doğranmış ceviz ekleyin hepsini karıştırıp derinde bir tabağa dökün.salatanın tam ortasına lütfen tam ortasında olmasına özen gösterin önceden temizlediğiniz kereviz yapraklarını yerleştirin ki görüntü güzel olsun. salatayı tükettikten sonra sinir olduğunuz birinin karşısına geçip hohlayabilirsiniz :)))) güzel işkencedir:))

Sobelenenler : Mayonez , Cadı , yağmur damlası

2-Yumurtalı köfte : hangi yöreye ait olduğunu falan bilmiyorum doğu kökenli olduğunu tahmin ediyorum. hemen tarifini vereyim. İnce bulguru temizleyip yıkıyorsunuz ben tembel olduğum için bulgurun içine biraz su ekleyerek bulguru şişiriyorum makbul olan bulguru su ile ovalarak yumuşatabilmek. Neyse , şişirilmiş bulgura, bir kuru soğan biraz sarımsak (sarmısakda olabilir) üç kaşık domates salçası, nane, tuz ve pul biber ekleyerek yoğurmaya başlıyoruz. Yoğurma işlemi tamamlandıktan sonra ayrı bir kapta doğradığımız taze soğan ve maydonozu bu karışımın içine ilave ediyoruz. Bütün bu işlemler tamamlandıktan sonra tercihe göre 4-8 arasında yumurtayı bir kapta iyice çırpıyoruz çok fazlaca ışıtılmış yağda yumurtaları pişiriyoruz. Sonra diğer karışımın içine bu yumurtayıda ekleyerek tekrar karışıtırıyoruz. Tercihe göre kıvırtık salata ile ikram edilebilir.

Sobelenenler : Yiyek semirek , neonni

3-valla başka yemek gelmiyor aklıma tarif yazabileceğim :)))

Bu gecelik bukadar :)

Yüreğinizi aydınlatan günlere günaydın diyin inşallah :)

Kaç Kişiyiz !! buyrun cevabı

2007-04-20T12:57:00.000+02:00

Buyrun arkadaşlar bir kaç yüzbin kişiydiniz diyenlere bilimsel bir hesaplama. Miting alanında ki tahmini kişi sayısı. http://www.heddam.com/Haber.asp?HaberKimlik=5078

saygılarımla :)

UYANIŞ !!

2007-04-17T07:37:00.000+02:00

Tandoğan meydanındaydım. Şimdiye kadar hiçbir mitinge katılmamış bütün kalabılıklardan kaçan büyük alışveriş merkezlerine bile kalabalıklardan dolayı çekinerek girebilen ben yüzbinlerce kişinin arasında yüreğimde gururla taşıdığım bayrağımı salladım. Günlerce öncesinden nasıl giderim diye planlar yaparken nihayet bir grup arkadaştan teklif geldi ve biz 4 otobüs olarak mitinge katıldık. Bayram havasında geçeceğini düşünüyorduk ki öylede oldu. Ülkenin dört bir yanından gelen farklı farklı insanlar. Sivas Antalya Balıkesir Bartın Muğla Afyon İstanbul İzmir. Annemi de dedemi de aldım geldim pankartları. Sağı solu ortası siyasetin her kolu orada ne büyük coşku. Hep bir ağızdan söylenen marşlar, en önemlisi Saygı duruşu ve ardından İstiklal Marşı orada bulunan herkes yüreğinden hissederek istiklal marşının ne demek olduğunu tekrar tekrar hissederek söyledi. Uyanışmıydı bilmiyorum ama beklenenin çok çok üzerinde bir katılım olduğu kesindi. Bastonu ile gelen teyzeler amcalar bile vardı. Gayet güzel giyinmiş fakat başında o güzel giyimine yakışan güzellikte başörtüleri, hiçkimse yadırgamadı döpyesler üzerine örtülen başörtüleri, kimse yadırgamadı mini eteği ile geleni ve kimse yadırgamadı sakalı uzun olanı. Çünkü orada o meydanda herkes birdi tek bir düşünce vardı CUMHURİYET , LAIKLIK , orada HALK vardı. Satılmış kimse yoktu o hergün seyrettiğimiz televizyonlar yoktu, ne gazeteciler ne başka bir şey sadece halk vardı sesini duyurmaya çalışan. Bayraklar dalgalandıkça herkes gökyüzüne baktı kan kırmızısı bayraklar herkesin yüreğinde fırtınalar kopardı. Çanakkale geldi aklımıza, İzmir geldi, Erzurum geldi Sivas geldi aklımıza. Askerler geldi gözlerimizin önüne...

Boğazım düğüm düğüm beynimdekiler dökülemiyor yazıya. O kadar çok şey var ki yazılması gereken... Allah bizi bu insanların elinden korusun...

Dönüş yolumuz ayrı bir hüzündü. Meleklerimizi almıştı trafik canavarı. Korlar düştü yüreğimize...

Huzurla Kalın ...

Cumhuriyet Mitingi !

2007-04-16T07:43:00.000+02:00

Oradaydım ! Gittim gördüm umutlandım. Fotoğraflarla birlikte uzunca bir yazı yazacağım yakında. O atmosferi yaşamak mükemmeldi.

ŞİMDİ YEDİK NANEYİ :)

2007-04-13T07:59:00.000+02:00

Aman allahım inanamıyorum kurunane beni sobelemiş. Ben yeni bir blogcuyum napıcam şimdi ne yazacağımı bile bilmiyorum. Kopyalar çekmeye çalışıyorum olmuyor. Herhalde kurunanenin yaptığı gibi birşey yapıcam favori filmler Buda mı gelecekti başıma :) Başlayalım bakalım biryerlerden, kalkabiliriz inşallah altından. Şimdi heyecan da yaptım görüyon mu kurunane :)

Favori Filmlerimiz : ( kıskandım bende resimler koymak istiyorum.)

1- Braveheart : Ablamla ingilizce kursuna giderken binbir zahmetle izin alıp gittiğimiz film:) Çok etkilenmiştim ama ablam daha bi etkilenmişki aynı filmi 3 defa seyretmişti :))

2- Hayat Güzeldir : Bir aşkın hikayesi çok ağlamıştım beeee

3- Babam ve Oğlum : Sanırım duygusal bi insanım ben :) Bir babanın oğluna özlemini bu kadar güzel anlatabilir Çetin Amca.

4-Beynelmilel : Son zamanlarda en çok güldüğüm film. Tavuklarlı döndermişem hacıyıda çarşıya göndermişem:)))
5- Sultan : Bu filme bitiyorum. Bütün karakterler ayrı bir güzel. heleki adile naşit'in gülmeleri allah rahmet eylesin. Kuzucuklarııımmmmm :)
6- Buz devri :) Kaç defa seyrettiğimi bilmiyorum ama her seyredişimizde abimle gülmekten yerlerde sürünüyoruz. Mükemmel bir animasyon ve seslendirme:))

kurunanecim bi eksik varmı bak bakalım ele güne rezil olmayalım :)) başka istediğiniz birşey varsa hemencecik yazıverem:)

Kalın sağlıcakla!

YETER ARTIK !!!!!!!!

2007-04-10T12:13:00.000+02:00

Dayanamıyorum yaaa bu gürültülü müziğe. Bu da ne diyeceksiniz. Ofiste birlikte çalıştığım pek sevdiğim ! iş arkadaşım acayip derecede gürültüdü aynı tonda devam eden şarkılar dinliyor. Hiç bir sözü olmayan kendisinden başka kimseye haz vermeyen saçma sapan müzikler. Defalarca uyarmama rağmen sanki inadına yapar gibi birde sesini yüksek açıyor. Çıldırmak üzereyim:((( Dımtıs dımtıs dımtıs bu nasıl bir zevkdir. Madem o müzikten hoşlanıyorsun bize niye eziyet ediyorsun git evinde bangır bangır dinle kardeşim. bunları neden ona söylemiyorum çünkü anlamıyor defalarca söylememe rağmen anlamıyor yaaa. Anlıyorda işine gelmiyor arkadaşın... Kazan kaldırıcam yakında ve o kazanı geçiricem kafasına ama hem o hem ben işimizden olucaz boş yere. Herkesin masasında müzik dinleyebilmesi için donanımı var kendi duyabileceğin kadar aç kardeşim sesini. Deli oldum deliiiiii...

Ben hiç böyle hayal etmiyordum iş ortamını meğer ne iğrençlikler varmış. İnsanın gözünü hırs bürüyünce insanlıktan da çıkabiliyormuş. Tek derdimiz müzik olsa yine iyi. İşini sevmeyen bir sürü insanla birlikte çalışıyorum. Günaydın dediğinde bile yüzüne anlamsızca bakan bir yığın ukala. Çok içten bir dilektir bu hiçde zor değil günaydın diyerek karşılık vermek değil mi. Ama burada ki sevgili arkadaşlarıma göre çok zor. Herkesin işi başından aşkın sana günaydın mı diyecekler ocean sende allah aşkına çok şey istiyorsun. Öyle sinirlenmişim ki sormayın ofisin ortasına geçip avazım çıktığı kadar bağırıp saldırmak istiyorum...

Foto yine benim objektifimden makro zoom yoksunluğundan mevcut zoomu şekilden şekile sokarak çektiğim fotoğraflardan:)

1 NİSAAANNNNNN

2007-04-03T08:15:00.000+02:00

İyiki doğmuşum beeennnnnnn iyiki doğmuşum beeeennnnnnnn iyiki doğmuşum iyiki doğmuşum iyiki doğmuşuuummmmm beeennnnnnn :)) evet 1 Nisan benim doğumgünümdü :)) bu yaşıma kadar ki ben yaşımın 29 olduğunu iddia ediyorum annemde hayır 25 sin seni ben doğurdum benden daha mı iyi bilecen yaşını diyor:)) 1 Nisanlarda bir çok arkadaşımın şirin espirili doğumgünü kutlamalarına hatta yeni öğrenen kişilerin aaa şaka gibi yazık annene ne kötü bir şaka olmuş konuşmalarına maruz kalmış biri olarak bu sene hem hüzünlü hem çok mutlu bir gün geçirdim. Bitirmiş olduğum 28 yaşın bana kattıklarını yada benden götürdüklerini hiç düşünmeden sevgilinin başının etini yiyerek ve trip yaparak geçirdim hehehe :)) nitekim kendisi gelemediler bu konuya ayrıca değineceğim:))

Cumartesi günü büyük bir atılım yaparak harbi harbi diyete başladım ve bunu bir doktor gözetiminde yapmaya karar vererek aile doktorumuza gittim ( evdeki doktor bi işe yaramıyor bu konuda) beni hipnoza alma yolu ile iştahımı kesme ve yemek yemenin aslında açlıktan çıkmış gibi ne varsa saldırmak olmadığını uygulamalı olarak gösterdi. O yemek yedi ben seyrettim o anlattı benim tavuk parçasında gözüm kaldı. Anladın mı ocean önce yemek yemeyi öğreneceksin ve aldığın farklı lezzetlerin farkına varacaksın. Tamam doktor abicim dedim bunların hepsini yapıcam ama şu yüreğimi güp güp ettiren şu pastayı yedikten sonra başlasak bu işe diyiverecektim ki şahin bakışları ile karşılaştım. Galiba hakkatten kilo vermem gerekiyor :))) neyse efendim kilomun kaydını aldıktan sonra şahin bakışlar birkez daha üzerimde gezindi ve ben ne demek istediğini gayet net bir şekilde anladım:) senelerdir uğraşıyorum seninle bu seferde kilo verme gözüm görmesin seni demek istemişti:) neyse efendim hipnoz seansımızdan sonra içeriden çağrıldık deli hatun ( doktor abimin sekreteri ) bir pasta ve yanı başında duran kocaman bir mumla beni bekliyordu içeride 6-7 hastada ayağa kalkmış iyiki doğdun diyor:) dilek tut diye bağıran deli abla:)) allahım kaç defa dilek tutulurki... herşey bi anda aklımadan geçiyor da neyse diyorum diğerlerini sonrakilerde tutarım :)) evet pastayı yeme zamanı şahin bakışlar üzerimde içeride sana anlatmıştım dimi der gibi bakıyor biliyorum doktor abim bütün pastayı kendi yemek istiyor o bakışlar o yüzden:) ama hipnoz işe yarıyor ve ben o pastadan ancak çookkkk ince bir dilim yiyebiliyorum. maalesef incecik bir dilim. Mayonez inanabiliyormusun:))) neyse efendim oradan çıktıktan sonra sevgiliyi arıyorum ve ısrarla gelecekmisin diyorum alf geçiştiriliyor. kutlamalar daha bitmediii. Evin en küçüğü olmanın bütün avantajları itina ile kullanılıyor tarafımdan. Akşam babam kocaman bir çiçekle geliyor papatyalar karanfiller çok şirin bir demet:) ablam güya bana farkettirmeyecek pastayı nasıl içeri soksam diye kıvranıyor kapıda gözlerim sonuna kadar açılmış onu rahatsız etmek için:) cumartesi günkü iki kutlamadan sonra 1Nisan sabahı. Evet tahmin ettiğiniz gibi sevgili gelemiyor. Gelemediği için özür dolu mesajlar. Çok üzüldüğüm için anlatmamaya karar verdim kendisi bilimum eziyetlere katlanmak zorunda olduğunu tekrar ve tekrar anlattıktan sonra bütün gün triplerimi çekiyor:)) yazık bazen onada acıyorum beee :)) Neyse efem pazar günü sevgili abimin tiyatro oyununa yaklaşık 30 kişi ile izlemeye gidiyoruz salona en son giren benim herzamana geç kalırım ama annem kadar olamadım daha :) bizin 30 kişi birden kutlamalara başlıyor.kendimi nerelere saklayacağımı şaşırmış bir şekilde oraya buraya saklanmaya çalışıyorum allahım hiçbiryerlere de sığamıyorum herkes bana bakıyor nereden çıktı bu derken susuyorlar. doğumgünü çocuğu diye sırtımı sıvazlayanlar ulen çocukluğumuz mu kalmış 29 yaşındayız bi karizmamız var şu tiyatroda yapmayın arkadaşlar dediysemde benim karizma yerle bir... Sağ salim 1 nisanı da atlatıyorum ama daha bitmediiiii. 2 Nisana geldik Benim sevgili pazar günkü triplerimi bertaraf edebilmek için sabahın köründe çelenk kadar bir çiçek gönderiyor bir de not özür dilerim. Yerseeeee :)) Neyse sevgili servis arkadaşlarıma gelelim. Aslında onlara süpriz yapıp servise gitmemeyi düşünmüştüm :) işin aslı geç kalabilirdim işlerim yoğundu. Kucağımda kocaman bir çiçek ile düştüm yollara servisten arkadaşım aradı senin oradan binicem diye onunda elinde çok güzel bir çiçek vardı ne güzel bugün herkesin çiçeği var elinde :) serviste keklerle yaptığımız geleneksel doğumgünü şenliklerinden sonra iki demet çiçek daha kucağıma verildi biri şeriden biri gönülden ve en çok sevdiğim hediye çok güzel bir yüzük ve bileklik kullanmaya kıyamıyorum valla:) Bu yazı epey bi gecikti yaklaşık bir hafta ama idare ediverceksiniz artık:) Teşekkür ederim bütün arkadaşlarım teşekkür ederim annecim babacım ablacım abicim. Sevgilim sanada teşekkür ederim ama bu doğumgünü uzunca seneler başına kakılacaktır bilgin olsun:))) bazen acıyorum bu çocuğa evlenene kadar elimden geleni yapayımda nasıl olsa sonra değişiyorlarmış dimiiiii evli ablalaaarrrrr :)

Kalın sağlıcakla ;)

Güle Güle Karaböcek Unutmayacak Seni

2007-03-27T07:41:00.000+02:00

Sekiz yaşındayım Karaböceeekkkkkk diye bağıran enişteme ben böcek değilim diye tepiniyorum o ise keyifleniyor daha çok üzerime geliyor karaböceksin işte.Babamın elini sıkı sıkı tutup gözüne bakıyorum söyle baba bana karaböcek demesin artık der gibi. Sonra gönlümü almak için dünya kadar incik boncuğun bulunduğu hediyelik eşya mağazasının içine salıyor beni ne istersen al karaböcek:) yetinmiyor lokantaya götürüyor karaböceğe tost yapın ayran getirin. bu yaşındayım ve hala bana karaböcek derdi sadece o dese iyi bütün ailesi karaböcek diyor bana :) ama artık kızmıyorum kızamıyorum çünkü artık o yok. Benim adım ocean bile diyemicem. Pazar günü sabaha karşı dünyasını değiştirdi:( Küçükken öyle heybetli gelirdi ki gözüme, parıl parıl parlayan yumurta topuk ayakkabıları, gür sesi, babacanlığı ama benimle uğraşırken benim kadar çocuk. Son gördüğümde iki büklümdü kalp hastasıydı ve nefes almakda zorlanıyordu bi akşam üstü gelmişlerdi ameliyat olması gerekiyordu. Doktorlar masadan kalkamaz demişlerdi senelerdir de şeker hastasıydı. İlk gördüğümde ağladığımı görmesin diye yüzüne bile bakmamıştım:( benim dağ gibi eniştem bu hale nasıl düşmüştü. Ameliyat günü geldi herşey hazırlandı dualarda gönderdik. ve kurtulmuştu, artık daha rahat nefes alabiliyor yürüyebiliyordu. mutlulukla memleketine gönderdik. Bir sene sonra başka bir rahatsızlık ayaklarında yaralar açılmıştı yine yürüyemiyordu... Ve yine bizde, evdeki doktor ağrısını dindirebilmek için uğraşıyor heryerden randevular alınıyor doktorlara gidiliyor. O iyi olmalı daha çok genç. Morali çok bozuk önce moralini yerine getirmeliyiz. Doğumgünü geliyoyr 57 yaşını kutlicaz belki şimdiye kadar hiç pasta bile üflememiş veeee Mutlu yıllar diye bağırıyoruz hep birlikte neye uğradığını şaşırıyor bir pasta geliyor yiyemese bile bir parça günün şerefine ikram ediyoruz. Mutlu, karaböceğin eniştesi gülüyor sesi yine gürleşiyor başlıyor anlatmaya eskileri. Teyze ona eşlik ediyor birlikte anlatıp gülüyorlar evde herkes mutlu hastalık üzüntüleri dağılmış tedavide iyiye gidiyor iyi olucam beya diyor... Evet iyi olucaksın diyor babam birlikte balık tutmaya bile gidicez. Eşine dönüyor yürüyeyim ümreyede gidicez diyor artık hayaller bile kuruyor geleceğe dair. Ama bu hayaller öylece kalıyor. Ne balık tutmaya gidebiliyorlar birlikte ne eşini koluna takıp başka yerlere. İyi olacak derken bir gece aniden duruyor nefesi.

Güle Güle karaböceğin eniştesi.

MUTLUYUM :)

2007-03-26T11:59:00.000+02:00

Mutluyum hayatımda ki güzel süprizler devam ediyor. Cumartesi akşamı aldığım bir telefon ile havalara uçtum arkadaşlarımla yemekteyken sevgilim ( ki ona bi isim bulmalıyım :) ondan çok bahsedicem çünkü) telefon etti. Tabi ne var bunda diyebilirsiniz ; o benden yaklaşık 600 km uzakta yaşayan ayda bir haftasonu görüşebilmek için yolları aşındıran geldiği haftasonu cuma akşamından pazartesi sabahına kadar 4-5 saatlik uyku ile durabilen biri. Neyse iki hafta önce istanbuldaydı iki gün boyunca nereye gideceğimizi zamanımızı nasıl değerlendireceğimizi şaşırmıştık ki ayrılık vakti gelip çattı. Her gidişinin başka bir ızdırap yaşattığı, yüreğime bir ay sonra geleceğinin serinliğini serpmeye çalışarak her zamanki yerden yolculamıştım. Arabaya binene kadar, her molada her fırsatta konuşarak iki günün mutluluğunu taze tutmaya çalıştık. Cumartesi akşamı pazar günü neler yapacağımı öğrenmek için aradı genel olarak programlarımı sorar zaten ama pazar günü 1 de taksimde buluşalım diyince neye uğradığımı şaşırdım. İnanmadım çünkü her zaman ki çıkış saati geçmişti. Sanki başka araba yok muş gibi yalan söylüyorsun arabanın saati geçti umutlandırma beni dediysemde yarın 1 de taksimde ol dedi:) Hala acaba dalga mı geçiyor ki diye düşünürken nihayet pazar günü birde taksimdeyim. Neredesin diye telefon ettiğimde bir sürü tarif alıp benden yaaa aşkım aslında ben gelmedim ki sana şaka yaptım demesi ile kaynar sular başımdan döküldü. Herhalde böyle birşey yapmış olsaydı kendisi şuanda parçalanmış şekilde istanbulun farklı semtlerindeki çöp tenekelerinde olurdu :)))) Arkamdan gülerek gelen iki kara göz le sen ne yaptığını zannediyorsun diye atladım :))) gözler şişmiş yorgunluktan yürüyemez durumda kahkahalarla gülebiliyordu ama :) yolda hiç uyumadığı belliydi. Beni yine şaşırtmayı başardı ve maalesef rüya sadece 9:30 kadar sürebildi ve o yine yüreğimi burkarak otobüse bindi.

ŞU ÇILGIN TÜRKLER...

2007-03-23T08:59:00.000+02:00

Bedeli Çanakkale'de altın olarak ödenecektir..

Üç aylık bir tâlimden sonra Mehmed Muzaffer, 'zâbit namzeti' olarak Çanakkale'de idi. (Mart 1916). Müttefik İngiliz ve Fransız kuvvetleri, Çanakkale'de uğradıkları mağlûbiyetlerden ve verdikleri yüzelli bin zâyiattan sonra Boğaz'ı aşamayacaklarını anlamışlar, 1915'in son haftasıyla 1916'nın ilk haftasında bütün hatları tahliye edip, çıkıp gitmişlerdi. Muzaffer, Çanakkale'ye vardığında harp durmuştu. Zaman zaman, İmroz-Bozcaada'da üslenmiş düşman gemileri ve uçakları bombardımanda bulunuyorlarsa da, 1915 Nisan'ından Aralık sonuna kadar sekiz ay süren kanlı bağuşmalara kıyasla bu bombardımanlar 'hiç' mesâbesindeydi. Çanakkale'deki birliklerin büyük bir kısmı, Kafkas, Irak ve Filistin cephelerine sevkedileceklerdi. Hazırlanma ve noksanları ikmâl emri aldılar. Muzaffer, birliğinin alay karargâhında vazifeliydi. Alayın kamyon ve otomobil lastiği ile diğer bir takım malzemeye ihtiyacı vardı. Bunlarsa ancak İstanbul'dan sağlanabilirdi. O devirlerde bu gibi basit mübâyaalar için açık artırma yapmak, ilanlarda bulunmak, ne âdetti, ne de bunlarla kaybedilecek vakit vardı. Herşey itimatla yürütülürdü. Muzaffer, açıkgöz ve becerikli bir İstanbul çocuğu olduğundan, karagâh, gerekli malzemenin temin ve mübâyaasına onu memur etti. İcab eden paranın kendisine i'tâsı için de Erkân-ı Harbiye Riyâseti'ne hitâben yazılı bir tezkereyi eline verdiler. O yıllar İstanbul'da otomobil ve kamyon, nâdir rastlanan vâsıtalardı. Bunlaların lastikleriyse yok denecek kadar azdı ve karaborsaydı. Muzaffer aradı, uğraştı, nihayet Karaköy'de bir Yahûdi'de istediklerini buldu. Fiyatlar pek fâhişti ama, yapacak başka birşey yoktu anlaşmaya vardı. Lâzım gelen parayı almak üzere Erkân-ı Harbiye'ye gitti. Elindeki tezkereyi tediye merciiine havâle ettiler. Muzaffer az sonra yaşlı bir kaymakam (yarbay)'ın huzurundaydı. Kaymakam, uzatılan kezkereyi okudu. Karşısında hazırolda duran ihtiyat zâbit namzetine baktı. İsteyeceği paranın miktarını sormadan 'Ne alınacak?' dedi. 'Oto ve kamyon lastiği' cevabı verilince bir an durdu. Sonra Muzaffer'e dik dik baktı: 'Bana bak oğlum! Ben askerin ayağına postal, sırtına kaput alacak parayı bulamıyorum. Sen otomobil lastiğinden bahsediyorsun! Haydi yürü git, insanı günaha sokma... Para mara yok!' dedi. Muzaffer selâmı çaktı, dışarı çıktı. Harbiye Nezâreti'nin (bugünkü hukuk fakültesi binâsının) bahçesinden dış kapıya ağır ağır yürürken, ne yapacağını düşünüyordu. Malzemelere alayın ihtiyacı vardı. Eldeki (Almanlar'ın verdiği) iki Mercedes-Benz kamyon ve iki binek arabası lastiksizdi. Diğer malzemeler de mutlaka lâzımdı. Kendisi, bulur alır diye vazifelendirilmişti. Malzemeyi bulmuştu, fakat para yoktu. Eli boş dönemezdi, bir çaresini bulmak lâzımdı. Muzaffer bunları düşüne düşüne Bâyezid Meydanı'na vardı. Birden durdu, kendi kendine güldü. Aradığı çareyi bulmuştu! Doğru tüccar Yahûdi'ye gitti: 'Paranın tediye muâmelesi akşamüstü bitecek. Ezandan sonra gelip malları alamam gece kaldıracak yerim yok. Yarın öğleden evvel vapurum Çanakkale'ye kalkıyor, yetişmem lâzım. Onun için, sabah ezanında geleceğim. Malları mutlaka hazır edin...' Tüccar 'Peki' dedi. Muzaffer tam ayrılırken ilâve etti: 'Altın para vermiyorlar, kâğıt para verecekler.' Yahûdi yine 'Peki' dedi. Ertesi sabah Muzaffer, Merkez Komutanlığı'ndan araba ve neferle ezan vakti Yahûdi'nin kapısındaydı. Ortalık henüz ışıyordu. Taccar, malları hazırlatmıştı. Havagazı fenerinin yarım yamalak aydınlattığı loşlukta mallar arabaya yüklendi. Muzaffer, bir yüzlük kâime (yüz liralık kâğıt para) verdi. araba dörtnal Sirkeci'ye yollandı. Malzeme şat'a, oradan dubada bağlı gemiye aktarıldı. Az sonra da gemi Çanakkale yolunu tutmuştu. Üç gün sonra Yahûdi, elindeki yüzlük kâimeyi bozdurmak üzere Osmanlı Bankası'na gitti. Bozmadılar.. Zira elindeki para sahte idi. Muzaffer evrâk-ı nakdiyenin basımında kullanılan kâğıdın aynısını Karaköy kırtasiyecilerinden tedarik etmiş, bütün gece oturmuş, çini mürekkebi ve boya ile, gerçeğinden bir bakışta ayırt edilemiyecek nefâsette taklit para yapmıştı. Tüccara verdiği para buydu. O devrin hakiki paralarının üzerinde yazılar arasında bir de şöyle ibâre bulunurdu: 'Bedeli Dersaâdette altın olarak tesviye olunacaktır.' Muzaffer yaptığı taklit parada bu ibâreyi şöyle yazmıştır. 'Bedeli Çanakkale'de altın olarak tesviye olunacaktır.' Onun burada altın dediği, Çanakkale'de Mehmetçiğin akıttığı, altından da kıymetli kanı idi... Yâhudi tüccar bunu mesele yapmadı. Yapmak mı istemedi, yapmaktan mı çekindi, bilinmez. Ancak hâdise bütün İstanbul'a yayıldı. Dünyada emsâli olmayan ve olmayacak olan bu hâdise Şehzâde Abdülhalim Efendi'nin kulağına kadar gitti. Şehzade hemen lalasını göndererek Yâhudi tüccarı buldurdu. Yüzlük taklid evrâk-ı nakdiyeyi, bedelini altın olarak ödeyip aldı. Çok zarif sedef kakmalı, içi kadifeli bir mücevher çekmecesine yerleştirip, İstanbul Polis Okulu'ndakiEmniyet Müzesi'ne hediye etti. Şehid Mehmet Muzaffer'in taklidini yaptığı paranın asıl 50 liralık kâğıt paradır. Bu kâğıt paralar, üzerlerinde de yazılı olduğu gibi, Rûmi 6 Ağustos 1332 (M.18.8.1916) tarihli kanunla tedâvüle çıkarılmıştır. Bu tertip kâğıt paraların en büyük kıymeti 50 liralıklardır. Yüz lira olarak bu tipte hiçbir kupür basılmamıştır. Her halde Şehid Muzaffer'in alacağı malzemenin bedeli elli liranın çok üstünde olmalıdır ki, iki tane ellilik imal edecek olsa anlaşılabileceğini düşünüp tek bir yüzlük yapmıştır. Bu kâğıt paralar yeni tedâvüle çıktığından, getirip veren de subay ve askerleri olduğundan, tüccar, bu çeşit yüzlük kâime mevcut olup olmadığını araştırmak lüzûmunu görmemiş olmalıdır. Esasen Muzaffer'in 'sabah ezanı vakti' üzerinde durması da, hem o devrin ölü ışıkları altında paranın iyice incelenmesine imkân bırakmamak, hem de sabahın o saatinde her taraf kapalı olduğundan, sağa sola sormak ihtimâlini de ortadan kaldırmak için olmalıdır. Çeşitli imkânlara sahip teksir ve fotokopi makinelenin henüz îcad edilmediği yıllarda, bugün son sistem âletlerle çalışan kalpazanlara taş çıkartacak şekilde elle bu derece başarlı bir taklidi yapabilmek, üstelik de bunu bir tek gecenin sınırlı saatleri için sığdırmak, fevkalâde büyük bir sahtekârlık başarısı değil, bir san'at şaheseri olarak değerlendirilmelidir. Hz. Allah, bütün şehidlerimizden de, vatan için her şeyi göze alabilen bu san'atkârın, bu mübârek şehidin rûhundan da, o ganî rahmetini eksik etmesin.
NETTEN ALINTI

Belki okumuşsunuzdur ama çok etkilenmiştim işte bu da türk zekası...

BİZ TÜRKLER:)

2007-03-22T13:10:00.000+02:00

Dün başımdan geçen bir olayı anlatmak istiyorum ben çok güldüm:) Aralık ayı sonlarında Almanya da ki bir firmada tırlarımızdan biri yükleme esnasında depoda ki demirlere hasar vermiş ve bu hasarla ilgili de bana mail gönderildi. Sigortanıza bildirin hasarı karşılayın diye. Resimlerde ekte gönderilmiş. Uzunca bir süre ilgilenemedim bu hafta başına kadar diyeyim:) Neyse hasar fotoğrafları ile birlikte tırı kiraladığım firmaya mail gönderdim ki sigortalarına bildirsinler.Firmanın gönderdiği cevap şoförümüzün imzaladığı herhangi bir belge olmadığından bu hasarı kabul edemeyiz. Peki dedim Almanyada ki firmaya şoförümüzün hasara ilişkin imzaladığı herhangi bir belge var mı yok mu sordum :)) Anında bana bir belgeyi tarayarak gönderdiler. Almanca yazılmış bir belge olduğundan birşey anlamadım silik bir el yazısı ile yazılmış ve imzalanmış türkçe bir cümleyi buldum aynen şöyle "ben almanca bilmiyorum neyi imzaladığımıda bilmiyorum " :))))) bu bizim şoförümüz :)))) Ölür müsün öldürür müsün :))))))

NEVRUZ BAYRAMI

2007-03-21T09:00:00.000+02:00

Türk Dünyasının Ortak Bayramı
Tabiat ile iç içe, kucak kucağa yaşayan, toprağı "ana" olarak vasıflandıran Türk'ün düşünce sisteminde "baharın gelişi" elbette önemli bir yere sahip olacaktı.
Nevruz, Türk dünyasının kuzeyinden güneyine, batısından doğusuna kadar uzanan engin coğrafyada yaşayan toplulukların pek çoğu tarafından yaygın olarak kutlanan bahar bayramıdır.Bütün bayramların dinî ve millî bir inanıştan, o toplumu ilgilendiren ortak bir hatıradan, geleneklerden, duygulardan ve tabiatın insanlara tesir eden bir olayından doğduğuna inanılır.
Genellikle Nevruz, yani Farsça "Yeni Gün" adını taşıyan bahar bayramı, insan ruhunun tabiattaki uyanışıyla birlikte kutladığı bir bayramdır. Böyle bir bayramın, yani mevsimlerin değişikliğinden doğan özel günlerin, başka başka adlar altında birçok milletin sosyal hayatında yer aldığı da bilinmektedir.
Mesela, Hıristiyan âleminin dinî muhteva ile şekillendirerek ve Noel Baba sembolü ile karlar ülkesinden geyiklerin çektiği kızaklarla neşe ve ümitleri taşıdığı "Noel Bayramı" bunun farklı bir örneğini teşkil eder. Bu kutlamalarda yine bahara duyulan özlem "çam ağacı" motifi etrafında şekillendiriliyor. Aynı zamanda bir takvim değişikliğini de ifade eden bu kutlamalara baktığımızda Türk' ün kutladığı "bahar bayramı"nın da bir takvim değişikliğini yansıttığı görülüyor.
Burada dikkati çeken husus "baharın başladığı zaman"dır. Türk, bu takvim değişikliğini "toprağın uyandığı gün" ile özdeşleştirmiştir. Bu coşkuyu Türk kamları dualarında, niyazlarında şöyle ifade ediyorlar:
"... Yüce Göktanrı'nın ilk defa gürlediği, yağız yer, altmış türlü çiçeklerle ilk defa bezendiği, altmış türlü hayvan sürülerinin ilk defa kişnediği ve melediği zaman sen (Türk'ün Atası) yaradıldın!"
Bu bayram İslâmiyet'i kabul etmiş olan ilk Müslüman konar göçer Türk topluluklarında; sürgün avı, toy, şölen, yuğ vb. gibi İslâmiyet'le çatışmayan âdetlerden biri olarak devam edegelmiştir. Böylece bu ananeler günümüz Türk dünyasına ortak kültür mirası olarak intikâl etmişlerdir. Gelenekler, tarihini kesinlikle tespit edemediğimiz dönemlerden kalmadır. Neden, niçin, nasıl gibi sorular sorulmadan atadan oğula kalmıştır. Gelenekler bu özelliğiyle millet bağını güçlendiren en önemli unsurlardan biridir. Baharın gelişinin kutlandığı bugün de böyle bir gelenektir.
Nevruz, eldeki tarihi kaynaklardan hareketle en eski Türk adetlerinden, bayramlarından biri olduğu kesinleşmiştir. Yeni yılın başlangıcı, yenilik, coşku, canlanma gibi nitelikler hiç değişmeden günümüze kadar yaşadığı uçsuz bucaksız coğrafyalarda görülmektedir.
Çin kaynaklarından Kutadgu Bilig'e, Kaşgarlı Mahmud'dan Bîrûnî'ye, Nizâmü'ı Mülk'ün Siyasetnâme'sinden Melikşah'ın takvimine kadar, Akkoyunlu Uzun Hasan Bey'in kanunlarına kadar gelen bir çizgide Nevruz ile ilgili kayıtlar eldedir. Diğer taraftan Sivas hükümdarı Kadı Burhaneddin Ahmed, Safevi Türkmen Devletinin kurucusu Şah İsmail (Hataî), Osmanlılarda Sultan I. Ahmed ve Sultan Dördüncü Murad gibi hükümdarların, Mustafa Kemal Atatürk'ün; din adamlarımızdan Kazasker Bâki Efendi ve Şeyhülislam Yahya Efendilerin, şairlerimizden Kuloğlu, Pir Sultan Abdal, Kaygusuz Abdal, Şükrü Baba, Hüsnü Baba, Fuzulî, Nev'î Efendi, Nef'î, Nedim, Hüseyin Suad ve Namık Kemal gibi şairlerimizin Fatih devri vezirlerinden Ahmed Paşa'nın; büyük Azeri şairi Şehriyar'ın ve büyük Türkmen şairi Mahdumkulu'nun uzun bir tarih boyunca Nevruz bayramının gelişini "Nevruziye" veya "Bahariye" denilen şiirlerle kutladıklarını da biliyoruz.
Nevruz geleneği ne Sünnilikle, ne Alevilikle, ne Bektaşilikle doğrudan doğuş bağlantısı olmayan, İslâmiyetten çok öncelere giden bir gelenektir. Yani bir dinin veya mezhebin bayramı değildir. Bu yüzden de herhangi bir şekilde bir mezhep adına, bir din adına, bir etnik menşe adına bağlı gösterilmesi, istismar edilmesi bir ayrılık unsuru olarak takdim edilmeye çalışılması yanlıştır. Tarihin ve kültürün bütün gerçeklerine aykırıdır.
1990 yılında bağımsızlıklarını ilan eden Türk Cumhuriyetleri'nde Kırgızistan, Kazakistan, Özbekistan, Türkmenistan ve Azerbaycan ile Rusya Federasyonu bünyesindeki Tataristan 21 Mart Ergenekon/Nevruz Bayramı'nı "Milli Bayram" olarak ilan etmişlerdir.
Bu günün coşkuyla kutlanmasına büyük önem vermektedirler. Türk kültüründen kaynaklanan Ergenekon/Nevruz bayramı, her yönüyle Türk gelenek ve görenekleriyle zenginleşmiş ananevi ve temeli beş bin yıllık Türk tarihine dayalı milli bir bayramdır. Türkiye'de de 1991 yılında Türk Dünyası ile birlikte ortak bir gün olarak resmi tatil olmaksızın bayram ilan edilmiştir.
Nevruz; Türk insanını birbirine kenetleyen, bağlayan, Ergenekon'dan demir dağları eriterek dirilen atalarının ruhlarıyla yanan bir ateştir. Bu ateş, hiç sönmeden binlerce yıl yandı ve gelecekte de kıvılcımlarından binlerce gönlü tutuşturarak "ortak kültür ocağı"nda binlerce ruhu ısıtacaktır. Avrasya'nın ,Türk âleminin Nevruz toyu kutlu olsun, Nevruz gülleri geleceğe umutlar taşısın.

Bütün TÜRK aleminin bu bilgiler ışığında Nevruz Bayramı kutlu olsun. Dağıstan kökenli bir türk olarak bizde de eskiden beri kutlanan bir bayram ve baharın gelişi "semeni"adı verilen tatlının pişirilmesi ile kutlanır . Semeni işlenmemiş buğdayın çimlenerek köklerinden yapılan bir tatlı çeşidirdir çok zahmetli bir tatlı olduğundan yapımı günlerce sürer ve nevruz sabahı büyük kazanlarda pişirilerek köye dağıtılır kokusuna doyum olmaz...

YÜKSEK ÖKÇELER

2007-03-19T13:10:00.000+02:00

Taktım kardeşim bir iki haftadır taktım yüksek ökçelere. Bugün pazartesi olduğundan mıdır bilmiyorum ama yere vurulan her tapuk benim beynimde patlıyor. Mübarekler bir de sert vuruyorlar yere sanki yeri delmeye çalışıyor kibirlerinden olabilir. Anlayamıyorum boyu zaten yeteri kadar uzun olan bayanların illa ki bir karış topuk giymelerini. Nedir yani, tarzım olmayan şeyler işte. En beteri de perşembe günü hastahane koridorunda tok tok sesleri ile salınan bir hasta yakınının yürümesiydi. Koridorda bir o tarafa bir bu tarafa hiç mi rahatsız olmazlar bilmiyorum ki. İnsan biraz çekinir o kadar sessizliğin içinde o sesi çıkartmaya. Bizim kızlara ne demeli insan hiç mi bıkmaz yüksek ökçelerden yarabbi. Taktım vallahi taktım bu yüksek ölçelere.

Haftasonu nasıl geçti: Beklenildiği kadar güzel değildi:) zümrüt gözlü anne yeni kemoterapi aldığından her an rahatsızlanacak diye diken üzerindeydim allaha şükür hiçbir sorun çıkmadı. Bunun üzerine birde misafir cumartesi günü, tamam misafiri çok seviyoruz allah eksikliğini göstermesin ama hassas bir dönemde de olduğumuzun farkına varamıyorlar maalesef. Boncuk gözlü anneanne yine bizdeydi haftasonu. Alzheimerın bundan sonraki safhasını bilmiyorum ama daha ne kadar zor olabilecek tahmin bile edemiyorum. Evde devamlı hareket halinde olan iki büklüm bir kadın düşünün herşeyden yakınan ve iki dakika için sizin kim olduğunuzu bile unutan. Geçen seferde anlattığım gibi yine memleketine gitme telaşı içindeydi çıktık biraz dolaştık anlatmaya çalıştık iki dakika için anladı hadi eve dedim eve geldik yine başladı. İnsanın çelik gibi sinirlerinin olması gerekiyor. Herşeyi en baştan en baştan anlatmak o kadar zor oluyor ki bazen. Anlatılanı biraz dinlese ben hastayım diye bir köşede otursa herşey çok daha kolay olacak. Sonunda pazar akşamı bunaldım ve 7 den sonra kendimi dışarılara attım. bir kaç arkadaşla muhabbet iyi geldi de eve döndüm ama boncuk gözlü hala uyumamış gel seni daha çıldırtıcam der gibi gözümün içine bakıyordu:) nitekim gece 3 e kadar beni çıldırtmak için uğraştı tam başarıyordu ki anneanne ben senin torununum ne olursun uyu artık bağırmalarıma kızdı ve uyudu:) Bakalım bu gece beni neler bekliyor. Kalın sağlıcakla.

NELER OLDU NELER :)

2007-03-14T08:41:00.000+02:00

Fotoğraf Safranolu'dan yine:) bu bilgisayarımda maalesef sadece safranbolu fotoğraflarım olduğundan idare etmenizi rica ediyorum şimdilik. Aslında evden yazmayı planlıyordum farklı fotoğraflar ekleyebilmek için ama yine olmadı yine olmadı:) Haftasonu çok eğlenceliydi. Benden çok uzakta yaşayan sevgilim iki günlüğüne istanbula geldi... çok mutluydum bir dahaki görüş günümüz 1,5 ay sonra olacak maalesef.Sinemaya gittik yemek yedik muhabbet ettik evlenmek lazım dedik hala evlenme teklifi yapmadığı tekrar tekrar hatırlatıldı :)) yüzüklerimize karar verdik güldük, sustuk, suskunluğumuzla konuştuk, iki günlük birlikteliğe tartışma bile sığdırdık:) ama iyiki varsın, iyiki seni tanımışım...

Geçtiğimiz hafta şirkette 10 dakikalık bir toplantıdan sonra yeni görev dağılımları yapılacağı söylendi bu arada ben pazarlama ve dış ilişkiler sorumlusuyum. Benim üzerime verilecek yükleri o toplantıda akşam bizimkilere anlattım. İçime doğan birşey değildi adım gibi biliyordum ki o toplantı benim başkaldırmalarım yüzünden yapılmış fakat olay genele yansıtılmıştı. Neyse Pazartesi günü yeni görevim verildi. Yeni demeyelim ek görevlerim belirtildi. Sevgili patronum anlattı anlattı anlattı anlattı anlattı anlattı arta kalan zamanda da pazarlama yapabilirsin dedi :) ne güzel dimi primle çalışan bir eleman olarak pazarlama en sona atıldı ve dünya kadar da sorumluluk. 3 sene boyunca bir pazarlama bir operasyon arasında gelip gitmelerim ne pazarlamada ne operasyonda istediğim başarıyı yakalayamayışım, tamam ocean hafifleticez üzerindeki yükleri biraz zaman tanı demeleri, eee ben para kazanamıyorum alın bu işleri artık benden demelerim sonra erdi. Şimdi ne olacak geceli gündüzlü bir çalışma ve üzerimden hiç bir zaman alınmayacak yükler. iş tanımımı yapıyorum arkadaşlar aynen patronumun belirttiği gibi... Bütün oto taşımalarının yurtdışı bilgi akışı, yurtdışındaki evraklarının yerlerine teslim ettirilmesi, araçların yüklemelerinin takibi ( ki bir tırı hemen hemen 5 farklı şehirden yüklüyoruz), İç gümrük evraklarının takibi ( almanya ), Çıkış gümrük bilgilerinin bildirimleri , özel sigorta poliçelerinin bildirimleri , araç çıkışından sonra güzergah kontrolü, Mühendislere liste bildirimleri, aracın varışından sonra yurtdışı firmalarının vergi evraklarının hazırlanması, şirketin tüm yurtdışı görüşmeleri, diğer yüklerle ilgili yurtdışı firmalarından bilgi alınması, yabancı faturaların düzenlenmesi, arta kalan zamanda da pazarlama:)) nasılım yakında başıma huni takabilirim. Diyorum ki alıp başımı gitsem safranboluya yukarıda ki resim içinde bulunsam o yollarda yürüsem hiçbirşey düşünmeden.Diyorumki sabahtan akşama kadar boncuk işlesem bahar geldiğinde kendimi yollara vurup gördüğüm her çiçeği böceği çeksem. Diyorum ama bi yapabilsem :)

Bu arada bütün doktorların 14 mart tıp bayramını kutluyorum. İyiki varsınız...

8 MART DÜNYA KADINLAR GÜNÜ

2007-03-08T08:37:00.000+02:00

Merak edenlere dünya kadınlar günü buyrun efendim.

Dünya Kadınlar Günü ilk kez 1800'lü yıllarda bir tekstil fabrikasında daha iyi çalışma koşulları için greve giden kadın işçilerin fabrikaya kilitlenmesi, arkasından da çıkan yangında fabrika önünde kurulan barikatlardan kaçamayarak ölmeleriyle gündeme geldi Kadınlar tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de 8 Mart'ta eşitlik isteklerini daha yüksek sesle dile getiriyorlar.

8 Mart'ın Dünya Kadınlar Günü olarak kutlanması, uluslararası düzeyde kabul gören bir hal alması 1970'lere rastlasa da, bu tarihe kaynaklık eden olay ve dünya kadınlarının ortak bir gün kutlama isteğinin gündeme gelişi 1800'lerin ortasını bulur. ABD'nin New York kentindeki Cotton tekstil fabrikasında çalışan işçi kadınlar, 1800'lü yılların ortalarından beri daha iyi çalışma koşulları, emeklerinin karşılığında hak ettikleri ücret ve daha iyi yaşam için mücadele vermektedir. Ama bunca yıllık mücadeleye karşın elde edebildikleri pek bir hak yoktur. En sonunda, 8 Mart 1908 günü, haklarını alabilmek için son çare olarak greve giderler. Ancak patronlar bu greve zalim bir şekilde müdahale ederler. Greve giden kadınlar fabrika binasına kilitlenirler. Patronlar bu yolla grevin başka fabrikalara sıçramasını engellemek isterler. Ancak beklenmedik bir şey olur ve fabrika yanmaya başlar. Ne yazık ki yangından fabrikada bulunan kadın işçilerden çok azı kaçarak kurtulmayı başarır Yanan fabrikadan kaçmayı ve fabrikanın çevresine kurulmuş olan barikatları aşmayı başaramayan 129 kadın işçi yanarak ölür.

Aynı yıl diğer endüstri kollarındaki kadınlar da mücadeleye devam ederler. Kadınların yürüttükleri mücadelenin temelinde seçme ve seçilme hakkı, günlük çalışma saatlerinin, koşullarının ve ücretlendirmenin yeniden düzenlenmesi gibi konular bulunmaktadır. Dünya Kadınlar Gününde bugün de ilk başlarda yapıldığı gibi eşitlik için, bağımsızlık için, politik haksızlıkların ortadan kalkması için, daha iyi yaşama ve çalışma koşulları elde edebilmek için çalışılıyor.

İLGİNÇ BİLGİLER

Birleşmiş Milletler tarafından yapılan bir araştırmaya göre;

1. Dünyadaki işlerin %66’sı kadınlar tarafından görülüyor.

2. Buna karşın kadınlar dünyadaki toplam gelirin ancak %10’una sahipler.

3. Dünya’daki mal varlığının ise % 1’ine sahipler.

4. Başka bir değişle dünyadaki işlerin % 34’ü erkekler tarafından görülüyor ama erkekler dünyadaki toplam gelirin % 90’ına ve toplam mal varlığının % 99’una sahipler.

Türkiye’den Rakamlar ( Milliyet, 8 Mart 2001)

1. Şehirlerde evli kadınların % 18’i, köylerde de % 76’sı eşleri tarafından dövülüyor.

2. Kadınların % 57,7’si evliliklerinin ilk gününde şiddetle karşılaşıyor.

3. Aile içi suçların % 90’ını kadına karşı işlenen suçlar oluşturuyor.

UYKUSUZ BİR BAŞLANGIÇ DAHA

2007-03-05T08:39:00.000+02:00

Günaydııınnnnn olsun inşallah :) Uykusuz geçen bir haftasonundan sonra yine başladık haftaya. Her Cuma uyuyabilme umutları ile bitirdiğim iş günü ve uyuyamadığım haftasonu. Cumartesi günü sözde öğlene kadar hatta belim ağrıyana kadar yatacaktım ama nerdeeee... Cumartesi ne zaman yapıldığını bile bilmediğim bir program içine dahil oldum akşam eve gittiğimde yarın halanlara gidiyoruz diye gülümsüyen iki zümrüt gözle karşılaştım annem :) gözlerinin içi gülüyordu uzun bir aradan sonra evden dışarı çıkabilmenin mutluluğu zümrüt gözlere yansımıştı. Gece on ikide gelen telefonla haftasonunun hiççde kolay geçmeeceği bir haber haber aldık boncuk gözlü anneanne bize geliyordu. Neden anneanne zor olsun diyebilirsiniz ama Alzhemier hastası bir anneanneye her yarım saatte bir kim olduğunu hatırlatmak zorunda kalmanın ne demek olduğunu bilmezsiniz. Cumartesi sabah boncuk gözlü geldi ve gün başladı. Ben : Anneanne hoşgeldin

Anane : sen kimsin

Ben : ZÜmrüt gözlünün küçük kızı

Anane : Heee nasılsın evladım annen nasıl ( Zümrüt gözlü bu arada yanımızda)

Ben : iyi anane selamlar söyledi

ve böyle uzayan muhabbetler.

Anneannem ile çıktığımız büyükçekmece yolculuğu ve halamlara varış yolda daha büyük problemler yaşarız sanıyorduk ama büyük süprizler halamlarda ortaya çıktı:) . Eve girdiğimiz gibi hadi gidelim demeye başlamalar evde çocuklar bekliyor yemek yapmadan geldim hadi gidelim. Ablamın anneannemi dışarı çıkartarak oranın köy olmadığına inandırmaya çalışması ikna olarak eve gelmesi ve bu iknanın yarım saat bile sürmemesi. Benim ikna çalışmalarım dolaşmaya çıkarak önümüze gelen herkese bizi eve götürün demeleri falan filan. Kabus gibi bir gündü ama 6 ya kadar dayanabildik daha fazla kalsaydık hepimizi birden döverdi sanırım:) cumartesi akşamı arkadaşlarımla yemek sözleşmesi neredeyse yalan oluyordu 7 de gitmem gereken buluşmaya 8 de gidebildim ve gecenin geç saatlerine kadar scrable ve pis yedili partisi :) yalnız bugün bakıcam uz kelimesinin bir manası olup olmadığına. Bence var ama benim dışımdaki 6 kişide kabul etmedi ben hala iddia ediyorum uz diye bir kelime var türkçede :)) veee pis yedili kavgalar tartışmalar elimde kalan jokerler 7 liler :))) bide güzel şarap içmişiz çakır keyif olmaya ama nafile yine olamadık. Sabahın 5ine kadar çerkez hatunla süren muhabbetler dedikodular. Nede zevkli oluyor gecenin sessizliğinde kimse uyanmasın diye uğraşırken kıkırdamak :) Tabiki yorgun bir gecenin ardından anca 11:30 a kadar uyuyabildim neden çünkü 8 mart dünya kadınlar gününü kutlama gibi bir özgürlüğü olan kadınların özgürlük istiyoruz diye gelen çığırmaları. Pazar günü sen o sıcak yatağı bırak kardeşim kalk gel okmeydanına özgürlük diye bağır. Çerkezin saptamasını aynen aktarıyorum. Bu arkadaşlar özgürlük diyorlar ama bunlar pazar günü sabahın bu saatinde buraya gelmekle zaten özgürler istediklerini yapabiliyorlar demek ki :))) çok güldük :)) neyse efendim çerkezden yakamı sıyarabildiğimde saat 6 olmuştu bile, annemin aramamasına şaşırarak ben aradım annemi gülen bir sesle misafir var kızım nerede kaldın ( cümlesinin altında yatan ) Dün kaçta gitmişsin hala eve gelinmezmi misafir gelmiş sen hala dışarılardasın boyun devrilmesin ocean çabuk eve gel :)) ve eve varış:) misafir var kimse birşey diyemez annemde babamda gülüyorlar hoşgeldin kızım ( sana sorarım kızım ) güzel ama uykusuz bir haftasonu.... Yukarıdaki resim neyi ifade ediyor Boncuk gözlüyü ifade ediyor. İyi olduğu zamanlarda o da yukarıdaki teyze gibi köydeki evinin kapısının önünde oturur zaman geçirirdi o daha fazla avlu süpürmekle uğraşırdı ama olsun. Fotoğraf Safranboluda yörük köyünde çektiğim bir fotoğraf.

Benim Diyet Yapmam Lazım :) ama nasıl...

2007-03-02T09:00:00.000+02:00

Neden Bu resim diye merak edebilirsiniz. Uzun zamandır diyet yapmam gerektiğini herkese söylüyorum ama icraat sıfır hatta sıfırın altında. Sanki inadına yiyorum aldığım kilolar alıp başını gidiyor. Hamileliğinin son ayında olan bi arkadaşım söylemişti google earth'den bile görünebiliyorum o kadar kilo aldım diye bende yakında google earthden görünebilirim beni özleyen uzaktaki arkadaşlarım google earth de türkiye gülşen yazsınlar tepeden görünümümü elde edebilirler :))

Bir gün içinde iki defa yazmakda ne oluyor diyebilirsin mayonezcim ama ilk başta dediğim gibi bu blog benim kardeşim yazarım yayımlarım :)) evet dün sözde yine başladık diyete kendime grafikler hazırladım kilomu kontrol edebilmek için hergün tartılıp o grafiğe işliyorum. şimdiye kadar bi işe yaramadı ama elbet yarayacak. Yukarıdaki resim nasıl beslenmem gerektiğini hatırlatırmı bana diye gözümün önünde olsun diyorum:) Hatta pc de arka plan olarak mı ayarlasam diye bile düşünüyorum. Bu arada bu fotoğraf bana ait Bartındaydı sanırım gittiğimiz bir balıkçı lokantasındaki muhteşem güzellikte hazırlanmış bir tabak yemeğe kıyamazsınız dimi biz o tabağı iki dakika içinde talan ettik:) saldırmaya başlamadan da bi fotoğrafını çekelimde sadece güzelliği zihnimizde kalmasın dedik :) Fotoğrafçılık kursunu tamamladığımda hocamız bize sergi sözü vermişti büyük bir özenle fotoğraflarımızı hazırlayıp en güzellerini seçip büyütmüştük ama sözler tutulmadığından muammer ile benim hevesimiz içimizde kalmıştı. Buradan bütün fotoğraflarımı yayınlayayımda sergi sevincini yaşayayım :))

Diyet olayına geri dönüyorum, her seferinde bu sefer olacak diye başladığım diyete bu sefer harbi olacak valla vericem bu kiloları diyerek yine başlıyorum :)) Muvaffak olmak için yardımlarınızı benden esirgemeyin:))

Ne Yazsam ki...

2007-03-02T08:37:00.000+02:00

Ne yazacağımı bile bilmeden başlıyorum bakalım neler dökülecek yine içimden. Bugün nedense sinirli başladım güne aslında çook da güzel uykumu almış durumdayım bugün cuma yarın tatil istediğim kadar uyuyabileceğim falan filan ama sanırım ters tarafımdan kalktım bugün. Günün sonu iyi biter umarımda güzel bir haftasonuna başlayabilirim... Buraya neler yazmam gerektiğini düşünüyorum günlerdir sanırım açık yürekli olamıyorum korkuyorum herzaman ki gibi :) Küçükkende günlük tutardım düşünüyorumda o zamanda korkuyorum diye yazardım. Belkide buraya içimi dökerek nelerden korktuğumu neden kalemimden dökülen ilk kelimelerin korkuyorum olduğunu bulabilirim.Edebi kaygısı gütmeden yazıcam herşeyi :) o yüzden kusura bakmayın daldan dala da atlayabilirim belki konular arasında herhangi bir bağlantı bile kuramayabilirsiniz ama hepsi benim yazdıklarım olacak:) Bazen insanları ne kadar sevdiğimi bazende ne kadar nefret ettiğimi yazacağım belki tutarsız şeyer olacak. Evet başlıyoruz:)güzellikler hep yanımızda olsun :)

denemeler yapmaya başlamak lazım :)

2007-02-27T17:39:00.001+02:00

özendim bende bir blog açtım. Mayonez arkadaşım güzel güzel yazılar yazıyor güzelmiş dedim :) bu yazıda deneme zaten... :)

denemeler yapmaya başlamak lazım :)

2007-02-27T17:39:00.000+02:00

özendim bende bir blog açtım. Mayonez arkadaşım güzel güzel yazılar yazıyor güzelmiş dedim :) bu yazıda deneme zaten... :)